İnsan hayatı iniş çıkışlar ile doludur.Kimi zaman görkemli çıkışlar yaşar insan;kimi zaman da dibi tam anlamıyla görür.Ama ideal insan her seferinde zirveyi ve dibi yaşayabileceğini düşünen insandır.Çünkü her çıkışın inişi;her inişin de çıkışı hayatın içinde saklıdır.İnsan hayatı böyleyken hayatın farklı olguları da aynen böyle bence.Dibi ve zirveyi beraber barındırmakta.
İşte renklerine aşık olduğumuz takım Galatasarayımız da bugün dibi görmüş durumda.1986 öncesi dönemde 14 sene süren şampiyonluk hasretinin hüküm sürdüğü dönemler gibi,1996 öncesi darmadağınık bir durumda olduğumuz gibi dibi görmüş durumdayız.Ama çok da iyi biliyoruz ki bu camia 14 senenin ardından Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası’nda yarı final gördü;1996 sonrasındaki dönemde Uefa Kupası’nı ,Süper Kupa’yı aldı.Türkiye’nin Avrupa ve Dünya’daki yüzü oldu.Yani bu taraftar bu kötü durumların sonunda yaşanabilecek en büyük mutlulukları da yaşadı ve bunları bu camianın başarabileceğinin farkında.Ama…
Ama bu sefer durum çok farklı.Galatasaray yanlış insanların elinde.Galatasaray futbol takımı bu camianın adına yakışmayan,büyüklüğünü kavrayamamış oyuncularla dolu,ve de Galatasaray gerçek bir liderin eksikliğini duymakta.İlk iki durum ciddi sorunlar ama gerçek bir lider;yani her şeyi ile bir sistem oturtacak bir antrenör bu iki durumu da çözebilir.Derwall,Terim,hatta ilk dönemindeki Feldkamp gibi bir hoca ile yeniden çıkış yaşanabilinir. Futbolculuğuna hayran olduğumuz,ve daima gerçek bir futbol kahramanımız olacak Hagi şu an teknik direktörümüz ;ancak o da bu durumdan bizi çıkartacak isim değil maalesef.Maalesef ki Adnanlar her türlü yanlışa rağmen görevdeler.Ve de daha acısı ve üzücüsü bunlardan kurtulacağız, ve şu gelecek işte diye bizi heyecanlandıracak bir isim yok.Kısacası mevcut durumda can sıkıcı noktalar çok ve maalesef ki umut ışığı yok.
Ancak her şeye rağmen Galatasaraylı olmak çok farklı bir duygu.Üzülsek de ,kahretsek de,sabır sınırlarımız zorlansa da biz Galatasaraylıyız.Bağımlı olmak var Galatasaraylılıkta,renklere aşık olma duygusu var Galatasaraylılıkta.O yüzden de güzel günleri beklemek var önümüzde şimdi.Ve de şu mısraları dinlemek zamanı şimdi:
Yollar buzlu, dikenli, taşlı olsa da
Bastığın yer üzüntülerle dolsa da
Sel, çığ, ateş önünde her ne olsa da
Cimbom gülerek yürür
Haydi haydi haydi cimbom
Haydi haydi haydi cimbom
Haydi haydi haydi cimbom
Cimbom başı dik yürür
Bu benim askere gitmeden önceki son yazım.Belki 5 ay boyunca yazı yazamayacağım.Yazının da genelinden anlaşılacağı üzere bir hüzün havası var ben ve Galatasaray’da.Ama inşallah bu sene yeniliklerin tohumu güzel atılır,yeni stad ile savaşan,bizi mutlu eden Galatasaray tekrardan sahalara döner.Burak benim sesim olacak bu beş ayda.Onu okumaya devam edin.
Şimdilik kendinize iyi bakın renkdaşlar…
